MANİSA BELEDİYESİ HİZMET BİNASI

Manisa | 2011 | İdari / Kültürel / Kentsel / Yarışma

Öneri proje kendini kentsel yüzey ile kurduğu ilişkiler üzerinden var eder. Yapılar noktasal dokunuşlar ile zemine ilişir, zeminden yükselir ve tanımladıkları ara mekânlar ile kamusal nişler oluşturarak yapı ve kent mekânı arasında yumuşak geçişler oluşturur. Kentli bu nişler de birikir, dinlenir, bekler, çevresini gözlemler, yapılara ulaşır ve yaşar… Kamusallık, kentli ile birliktelik yapılardan önce tanımlı bu ara mekânlar da var olur. Kentsel yaşantı kendini bu alt mekânlar da var ederken aynı zamanda kentsel yüzey üzerinde ki yapılar arasında da bir örüntü bir bağ oluşturur. Yapılar birbirleri ile tanımladıkları ve oluşturdukları yaşantılar üzerinden ilişkilenir. Parçalı bir örüntü ile çeperler de şekillenen yapılaşma kendi ara mekânlarını tanımlar ve bu mekânlar arazi buyunca uzanan kentsel koridora açılır. Yaşantı çeperlerden içeriye sızar, ilerler ve farklı kotlara yayılarak bir örüntü haline dönüşür. Kentsel koridor kent merkezi olgusuna atıfta bulunan bir mekânsal boşluktan çok bir ilişkiler yumağıdır. Bu hal ve çevresel ilişkilenmeler kentsel merkezden çok bir kent mekânını tanımlar, merkez olgusunu dikte etmez, yaşantıyı öne alır. Proje alanı farklı noktalar üzerinden çevre ile ilişkilenir. Kentsel çevre alana birçok noktadan sızar. Alan üzerinde tanımlanan yaşantı, kent merkezinden ana yaklaşımın bulunduğu ’Kumlu Dere Caddesi’ nin kenti iki bölüme ayıran ana yolu aşarak kentin kuzey ve güney bölümlerini birbirine bağlaması sonucun da oluşan aks ile ilişkilenerek kent ile güçlü bağlar kurar. Alan kendi içinde değil kent ile kentli ile birlikte yaşar…Belediye kitlesi yarışma arazisinin kuzey ucuna konumlandırılarak mevcut yol ve alan arasında bir tampon bölge oluşturur. Bu konumlanma bir sınır çizmek olarak kendini var etmez. Yapı geçirgen bir duruş sergiler ve kuzey yönünden yaya yaklaşımı için önerilen üst geçit ile buna olanak sağlar. Yapı farklı kotlardan ulaşım olanakları sunması ile çevresine sıkıca tutunur. Belediye kitlesinin kuzey uçta konumlanması ile sosyal mekânlar arazinin güney ucunda kendilerine yer bulurlar ve parçalı kütle organizasyonları ile geçirgen bir duruş sergilerler. Sosyal mekânlar ve belediye kitlesinin tanımladığı kentsel koridor eksi kota inerek pazar yeri ve ticari mekânların bulunduğu yüzeyi tanımlar. Pazar yeri kaçınılması gereken bir olgu olarak ele alınmamış aksine sosyal bir veri olarak görülmüştür. Eksi kotta konumlanarak sınırları belirginleştirilmiş ve bir düzen altına alınmıştır. Bu alanın diğer günlerde ki yaşantıya katılması oluşturduğu gölgeli mekânlar, üst kot ile ilişkilendirilmiş olan yırtıklar ve ticari mekânların getireceği yoğunluk ile sürdürülecektir.